Nadat ik de upgrade naar 11:04 had gedaan, was het inderdaad even wennen, maar ik ben na verloop van tijd (2 dagen) toch maar weer naar de oude vertrouwde gnome desktop terug gegaan.

Wat ik vervelend vind aan Unity:
1 de launcher verdwijnt weer als je ook maar even van de kant afbeweegt. Zelfs als de muis nog boven de launcher hangt, dan verdwijnt hij vanonder je cursor, persoonlijk vind ik dat lastig en niet intuitief
2 Scrollen gebeurd op een andere manier, je moet eerst rechts in je venster zoeken naar een ietwat donkerdere plek, daar je cursor op zetten, en de scroll knop verschijnt. Meteen in de scrollbar onder of boven de scrollschuif klikken en daarmee wat grotere stappen maken leek er niet meer bij. Je kunt deze optie overigens wel uitzetten en de klassieke scrollbar instellen. Dat was dan ook bijna het eerste wat ik deed.
3 Ik vond over de gehele linie dat het starten van applicaties lastiger was geworden en meer handelingen vroeg.
4 Op de launcher staan nu zowel applicaties die je kunt starten alswel applicaties die open zijn. Het is inderdaad goed opletten, op het genoemde witte driehoekje, maar ik vond dat verwarrend. ik heb graag een duidelijk onderscheid tussen geopende en te openen applicaties.

Ik ben me ervan bewust dat dit heel erg persoonlijk is, maar ik zag bij alle genoemde vernieuwingen niet de toegevoegde waarde, integendeel, ik vond het lastiger,; verwarrender/minder intuïtief en minder productief. Ik vind het jammer dat deze veranderingen in een poging meer op macOS te lijken zijn doorgevoerd. Ik had even weer een verlangen om naar W7 terug te gaan, tot mijn broer langskwam en over zijn windows problemen begon te praten, toen dacht ik "Oh ja, dus daarom zit ik op Ubuntu", maar Unity zal het voor mij niet worden, maar ook de nieuwe Gnome desktop niet. Toch maar LDX dan of Kubuntu?